|
شعر
|
تاچنگیزنشده ام
بگذارید ملوان شوم
با لباسهای صورتی
وبالشتم را برای همیشه ازمن بگیرید
خواب درپوستهای بعدی ام جانمی گیرد
تمام جاده های دریا را برایتان
سرعقل بیاورم
باریزش من
لای این همه موج
قول می دهم
شما غرق نشوید
ولذت آبی را با این سیلی خودمانی
هضم کنم.
این لباسهای خواب چقدرچندش آورند...
می توانم
باورنکنید
می توانم
بالباس های صورتی
برای دل دریایی
اندازه یک خاطره
پیدایم شود...
امل بن سعیدرامز